Blog Neal: #Mantel Ronde van Arnhem

In februari wonnen we de Mantel Sponsor Pitch en kregen we 5 startbewijzen voor de Ronde van Arnhem. Gisteren was het dan zover en stonden we met 5 man sterk aan de start. Naast de gebruikelijke Ploegmaats waren Robbert en Luuk mee om ons op sleeptouw te nemen.

Op zondagochtend om half 7 de wekker. Mooie tijd om je bed uit te komen met dit lekkere weer. Gelukkig was Robbert zo slim geweest om een kannetje koffie mee te nemen voor in de auto. Als we de weersvoorspellingen mochten geloven, dan werd het een zomerse dag. ’s Ochtends was het al een graad of 11, dus dat beloofde veel goeds. Eenmaal in Arnhem begon het twijfelen over armstukken, beenstukken, misschien toch nog een jasje of alle warme kleding in de auto laten. Het grootste deel van de groep begon met alleen armstukken. Luuk trok toch z’n beenstukken aan, want met ongeschoren benen fietsen is uit den boze volgens hem.

De eerste 75km

De start van de tocht was voor de Mantel Superstore. Vanaf de start hadden we al snel door dat Robbert er zin in had vandaag. Hij pikte aan bij een groepje dat het tempo er aardig in had. Met een gemiddelde van 34km/h in het eerste uur haalden we de ene na de andere groep in. Luuk had naar eigen zeggen slechte benen en ik hing vanaf minuut 1 aan het vinkentouw. Via Nationaal Park de Hoge Veluwe reden we richting Hoenderloo. Het tempo zat er nog steeds lekker in, dus vooral ik was blij dat we na 75km een verzorgingspost tegenkwamen. Even van het zadel en wat repen en bananen naar binnenwerken.

Jaagpad

Na 100km begon ik me eigenlijk steeds beter te voelen. We sloten aan bij een groepje dat er blijkbaar zin in had, want op het Jaagpad van Apeldoorn naar Laag-Soeren werd er ineens gekoerst. De wind stond van schuin voor, dus we zaten al snel op het kantje. Eindelijk een beetje stoempen op een vlakke weg, dat is meer mijn ding ;). Vanaf de verzorgingspost in Laag-Soeren was het nog ongeveer 40km tot aan de finish. Of zoals Pim het zou zeggen: ‘Nog precies een rondje Langevelderslag!’.

Klimtijdrit

De Posbank beklommen we eerst van een kant die ik nog niet kende. Na de afdaling kwamen we bij de klimtijdrit aan. Zoals gewoonlijk kon Frenk zich niet beheersen en ging meteen op de pedalen staan. Robbert, Luuk en Pim konden volgen, maar zelf lag ik er vrij snel af. Frenk blies zich op en vlak voor de top reed ik achter hem. Robbert en Pim waren vertrokken, Frenk en Luuk reden op gepaste afstand en ik moest het in m’n eentje klaren. Op de derde beklimming van de Posbank reed Luuk naar de voorste groep toe. Frenk (met kramp) en ik kwamen met z’n tweeën te zitten en hebben er alles aan gedaan om nog terug te komen. Eenmaal op het vlakke heb ik er nog een soort van tijdrit uitgeperst om de rest bij te halen. Helaas heeft het niet mogen baten!

Al met al een mooie tocht, perfect weer, top groepje en lekkere biertjes én burgers na afloop!

Neal

1 gedachte over “Blog Neal: #Mantel Ronde van Arnhem

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *