Blog Robbert: #Mantel Ronde van Arnhem

Rondje met de Ploegmaats

Toen Frenk mij vroeg om mee te rijden met de Ronde van Arnhem twijfelde ik wel. 2 jaar terug was de Giro toertocht een ware beproeving geweest. 175 km, circa 30 gemiddeld. Zelfde groep, zelfde omgeving. Die onverwachte extra 15 km deden mij toen mentaal en fysiek de das om. Praten ging niet meer en ik had nota bene de hele dag in het laatste wiel gezeten. Die boys zijn gewoon te fit en natuurlijk meer dan 10 jaar jonger… En nu zijn ze in volle training voor dat ritje naar Schotland. Maar ze zochten blijkbaar wat senioriteit en ik wil de boys natuurlijk helpen om ze psychologisch en fysiek voor te bereiden op dat tochtje dat ze gaan maken.

Dus op zondag 8 april om 7 uur ’s vertrokken Frenk, Neal, Pim en ondergetekende vanuit Haarlem. Voor niemand is dit tijdstip een pretje, maar met koffie, ontbijtje, achtergrondmuziekje en uitzicht over het prachtige RWS-areaal maakt het nog net draaglijk. In Arnhem sloot hardrijder Luuk zich bij ons aan en om 9.23 uur sharp vlogen we weg. Op de Rijndijk werd er direct al hard tempo gemaakt door het grote peloton. Waar zal dit eindigen? De eerste klim van de dag, de Italiaanse weg, kwam er al snel aan. Door de drukte was het lastig passeren en ontstonden de eerste kleine gaatjes. Langs de N311 ontstond er een serieus gat door de tempowisselingen in het soms te grote peloton. De junioren moesten voor de eerste keer volg in de achtervolging op de senior. Het weer was inmiddels uitstekend en de arm- en beenstukken konden uit.

De koers brak pas echt open langs het Apeldoornsch Kanaal. Het ging op het kantje en alle zeilen moesten worden bijgezet. Langzaam kwam de Posbank in het vizier. In heuvelachtige aanloop naar de klimtijdrit werd er vol doorgetrokken. En daar gingen ze voor de kilometer klimmen de Posbank op. Frenk demarreerde maar blies zich zelf volledig op en kon zelfs een gewone fietser niet meer inhalen. Pim oogde zeer sterk en kwam als tweede boven na Luuk, die ondanks de ongeschoren benen de meeste snelheid bergop had. Robbert als derde boven gevolgd door de blauw aangelopen Frenk. En waar is Neal eigenlijk? Het tweede deel van de klim reden Pim en Robbert volle bak door. Luuk ging even kijken of het wel ging met Frenk en Neal…Bovenop bleek er een gat en besloten Robbert en Pim door te rijden. Volgens Frenk was het immers koers vanaf de Posbank. Nog ongeveer 20 km naar de finish. Het was vooral Pim die het tempo bepaalde. In twee jaar tijd uitgegroeid tot een echte klasbak op een nieuwe fiets. Op de beklimmingen die volgden bepaalde hij het tempo. Het was soms slalommen tussen de volgauto’s en andere deelnemers. Met nog 10 km voor de boeg dachten Pim en Robbert dat het een sprint-a-deux zou worden. Maar ineens was daar Luuk, uit het niets en met schuim rond zijn mondhoeken. 10 km lang in de volle achtervolging gezeten en het was hem toch gelukt. Respect! De laatste kilometers werd er volle bak doorgereden en waren we net op tijd voor de hamburgers en het bier. Zoals bekend is Neal pas warm na 120 km en het was niet onverwachts dat hij in een moordend tempo het gat probeerde te verkleinen. Het duurde dan ook niet lang of de hele ploeg was binnen.

Met dank aan sponsor Mantel voor de kaartjes kan ik niets anders zeggen dat het een heerlijke dag was. Wat een mooi parcours, lekker tempo en wat een samenwerking tussen de ploegmaats. Dat gaat zeker goed komen met het tochtje naar Schotland vanaf 21 juli. En het is toch wel lekker om je bijna 13 jaar jongere neefje te lossen….

Robbert

Steun de Poegmaats en doneer of sponsor voor het goede doel KWF!

 

Dit bericht is geplaatst in Blog . Bookmark de link .

1 gedachte over “Blog Robbert: #Mantel Ronde van Arnhem

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *